و آنچه داریم دوست نداریم ٬ و عجیب است هنوز امیدوار به فردایی روشن هستیم . .

...در عالم ذر انسان بودي ، خليفه خدا بودي ، همسخن خدا بودي ، امانتدار خاصّ خدا بودي ، خداي طبيعت بودي ، خويشاوند خدا بودي ، روح خدا در تو دميده بود ،دانش آموز خاصّ خدا بودي ، تمام  نام ها را خدا به تو آموخته بود ، خدا به قلم به تو آموخت ، خدا بر شباهت خود تو را ساخت ، تو را که ساخت به آفريدگاري خود آفرين گفت ...با تو پيمان بست و به زمينت آورد...و با تو همخانه شد ودرانتظار تو ماند تا ببيند که چه ميکني؟

و تو ، جاده تاريخ را پيش گرفتي، به راه افتادي ، کوله بار امانت خدا بر دوشت ، پيمان خدا در دستت ، نام ها که خدا به تو آموخت در دلت و روح خدا در کالبد بودنت و... عصر ، تمامي سرمايه ات و تو کارت ؟ همه از سرمايه خوردن ! پيشه زندگي ات ؟ زيانکاري ، نه زيان در سود ، زيان در سرمايه : « خسران » ! و به عصر سوگند که انسان هر آينه در زيانکاري است ، و نامش زندگي کردن ! و تو ،تا حال چه کرده اي ؟ زندگي کرده اي !

- چه در دست داري ؟

- سالها که از دست داده ام!

و چه شده اي ؟ اي بر سيماي خداوند!....

«منبع : کتاب حج  زيباترين روح همبستگي / دکتر علي شريعتي »