میلاد پرفروغ هشتمین ستاره ولایت ورهبری دین را تهنیت عرض می کنیم. تولد هرولی وامام معصوم درجامعه اسلامی نشان ازبوجود آمدن پله کانی ازبرای تعالی جامعه  بشری است واین پله کان ابعادی مختلف دارد وبمناسبت فراز ونشیب زمان بیانگر موضوعات متفاوت است .بشر درسیر زمان روز بروز قدم به پیش می نهد ونیاز روحی ودینی اورا اولیاءالله تامین می نماید. اولیاء حق زارعان مزرعه عرفان وروحانیت انسانها یند. اولیاء خدا زعاعم بلا فصل وبلا درنگ نبوغ انسانیت وایجاد شور وشعف درمیان انسان هایند .

عشق دریچه ای است که زندگی و زیباترین و گرانبهاترین گنجینه های آن را بر روی ما می گشاید.

زندگی با عشق مستلزم جرات شهامت وتهور روحی بزرگی است . اما آیا برای آنانی که همواره به دنبال بهترین ها هستند انتخاب دیگری نیزوجود دارد؟ تجربه کردن عشق، ابزار عشق وسهیم شدن آن با دیگران درست به مشابه ی آن است که هدیه ای بس گرانبها را به خود، دیگران ونیز به دنیای اطراف مان پیشکش کرده باشیم

_{بایارا دی انجلیس}

آيينه ات داني چرا غماز نيست

زانكه زنگار از رخش ممتاز نيست

رو تو زنگار از رخ خود پاك كن

بعد از آن آن نور را ادراك كن

    منبع معرفت واقعي قلب پاك است و بس ، و معني واقعي ( من عرف نفسه فقد عرف رَبّه ) را همين ميدانند و ميگويند قلب انسان آيينه ايست كه جميع صفات الهي بايد در آن جلوه گر شود، اگر چنين نيست بواسطهء آلودگي آيينه است و بايد كوشيد تا زنگ و غبار آن برود .

هركسي ز اندازهء روشندلي

غيب را بيند بقدر صيقلي

هر كه صيقل بيش كرد او بيش ديد

بيشتر آمد بر او صورت پديد

زمانه به مثابه یک رودخانه است که بدون اراده واختیار ما در جریان است .گاه خروشان و خشمگین ،گاه آرام و زلال و پاک. گاه مهیب و دهشتناک، گاه زیبا و دل نواز.

اما

نه هیاهوی و خروش آن چندان ترسناک است و نه آرامش و زیبایی آن چندان دلفریب و ماندگار . باید گاه خود را به امواج خروشان رود سپرد و باآن ستیزه کرد در وقت ستیز،و گاه در آبی زلال رود چون ماهی خسته ای خستگی ها را از تن زدود.

هر چه هست

باید گاه با چشیدن تازیانه های امواج زندگی و گاه با نوازش نسیم مملو از گلهای نیلوفری بگذریم و بگذرانیم........

یادمان باشد

،در لحظه لحظه ی خلوت و تنهایی ،آنگاه

که خودمان نیز محرم خود نیستیم، اشکهای مان را محرم بدانیم و حرف دلمان را در سکوت با گل واژه های زیبای روشنی و صداقت اشک بیان کنیم......

یادمان باشد،

دلمان در خلوت از بلور شیشه ای نازکتر و در جمع از کوه مقاومتر و استوار تر باشد تا اثر بازیهای زمانه در ما کمتر نقش ببندد.....

و آنگاه

که دلمان را جایگاه دریافت نور دیدیم همیشه میتوانیم به دلمان اطمینان کنیم و این دل را با هیچ چیز در دنیا معاوضه نمیتوان کرد زیرا این دل مانند گنجی گرانبهاست.......

حس می کنم که وقت

گذشته است

حس می کنم که می بایست

تا به حال مرده باشم !

می فهمی!؟

خاک  باد  آب

چگونه با تو 

 حرف می زنند .

همیشه یک صدا

برای شنیدن

کافی ست

و  یک چشم

برای دیدن !

که دیگر

نیازی به گشودن  پنجره های بیگانه نیست

اینجا

پایان دنیاست

و آغازی برای تاریکی

مرا در خودم دفن کنید!

همه ی نشانه ها

مگر به گورستان ختم  نمی شوند

پاییز امروز

 از یادم نمی رود

و زمستانی که در پیش داریم

رنگ ابدیت را 

تو برایم تعریف کن

وکلیه خزائن غیب نزد خداست کسی جزخدا برآن آگاه نیست ونیزانچه درخشکی ودریاست همه را می داند وهیچ برگی ازدرخت نیفتد مگرآنکه او آگاهست وهیچ دانه درزیر تاریکیهای زمین وهیچ تروخشکی درجهان نیست جزآنکه درکتاب مبین خدا(قران کریم)مسطور است* واوست خدائی که چون شب به خواب می روید جان شما را نزد خود برده وشما را می میراند وکردارشما را درروز می داند وپس ازخواب شما را برمی انگیزد تا به اجلی که معین است برسید . سپس به سوی او بازمی گردید وبه نتیجه آنچه کرده اید خدا شما را آگاه گرداند* اوست خدائی که قهرواقتدارش ما فوق بندگانست وبرای حفظ شما وفرشتگان را به نگهبانی می فرستد تاآنگاه که هنگام مرگ یکی ازشما فرا رسد رسولان ما اورا می میرانند ودرقبض روح شما هم تقصیری نخواهند کرد* سپس به سوی خدای عالم که به حقیقت مولای شما بندگانست همه بازمی گردند آگاه باشید او زود تراز هرمحاسبی به حساب خلق رسیدگی تواند کرد*بگو ای پیامبر آن کیست که شما را ازتاریکیها وسختیهای بیابان ودریا نجات می دهدگاهی که اورا به تضرع وزاری واز باطن قلب می خوانید که اگرما را ازاین مهلکه نجات داد پیوسته شکر گزار او خواهیم بود* بگو خداست  که شما را از آن سختیهانجات می دهدوازاندوه می رهاند بازهم به او شرک می آورید.

59 -  64 سوره انعام

من این حروف نوشتم چنانکه غیرندانست

                                                     توهم زروی کرامت چنان بخوان که تو دانی

اواخر سال 74 بود یادمه تازه داشتیم با دوستان دررابطه با حقیقت روح بحث وفحص می کردیم هرکس ازدیدگاه ومنظرنظرخویش پیرامون این مسئله نظری می داد ،راستش نمی تونستیم در این رابطه جواب قانع کننده برای خودم پیدا کنم ، بالاخره به متونی که دررابطه با اینگونه مباحث بود وعمدتا هم توسط محققین خارجی تالیف گردیده بود رجوع کردم ومطالبی را که اززبان ارواح تنظیم شده بود درسالنامه برای یکی ازدوستان نوشتم وگفتم حقیقت روح شاید این باشه :

" روشنایی روح ،منبع همه گذشتهای جوانمردانه وکریمانه است، محبت به معنای واقعی خود ، برقلب یک انسان خیرخواه نزدیکتراست تا به عقل یک فیلسوف"

ویادمه مطلبی رو هم اززبان ارواح درج کردم بدین گونه:

" درانسان یک نیروی بصیرتی هست که به وی امکان می دهد اسرار حیات ومرگ رابشناسد، او می تواند باهمان نیرو بربیماری وفقر وبیهودگی خویش فائق آید، پس وقتی انسان حقیقت ذاتش را بشناسد موجود اعجاب آوری خواهد شد. اماما آن مردان وعابر خیابانی را چگونه می توانیم به این حقیقت آگاه سازیم"

وسرانجام پس ازگذشت مدتی میشه گفت اردیبهشت 75 بود ازدورهم نشستن وبحث کردن درا ین زمینه این متن عایدمان شد که:

عاشق نشدی محنت هجران نکشیدی         کس پیش تو غمنامه هجران چه گشاید

وروح نه آنست که درسالنامه نگاشتی ، سخن روح بس عظیمتر ازآن است که نقل نمودی روح برگرفته  وممزوج است به لطف خدا وعنایت خاصه حضرت ولی الله اعظم (ع). واگراین دو درآن معجون نباشد. روح جایش را به جسم می دهد وبه صاحبش رجعت می کند. وگاه صاحب ظاهری روح نیکی را درگذشت وسپس دررفعت وگذشت ازمال وجان ممزوج نموده وآنگاه روح تحت امراوست که این را 9/99 درصد ازمتعبدین هم تاکنون نتوانسته اند بدست بیاورند.

وبارها تاکید گردید که :

درخدمت دوست عزو حرمت یابی            اسرار دوکون  را بخدمت  یابی

ازجهل ترا چه غم چهل روز  بخیر             تا گنج روان علم وحکمت یابی

اکنون که به صفحه سالنامه می نگرم سالنامه 8 آبانماه 86 را نمایان است ،چقدرزود گذشت. برگذشته نگاه می کنم آثار بسیارزیادی از این صمیمیت به یادگارمانده است ، این را لطف خدا می دانیم وبس.

سخن آنگاه می تواند بی پیرایه باشد که مستمعی جامع شرایط وتشنه به شنیدن داشته باشد.

 دوستان خداوند عقل را ازبرای تصمیم گیری وازسویی بهترین سرمایه بشر را به او هدیه کرده است.

انسانها با دومنش رشد ونمو پیدا می کنند،منش حیوانی ومنش الهی،گاهی این دو بایستی با هم وبا یکدیگرحرکت کنند و با دوستی وپیوستگی به هم رشد و تقرب الهی صاحب معنویشان را موجب گردند،گاهی نه ، حتما نیاز است نفس سرکش آن مجاب وسرکوب شود وروح ومعنویت وملکوتی شخصیت واقعی انسان رشد وتغذیه شود. اینجاست که برمی گردد به آنکه درموقعیتهای حساس زندگی نفس را واحساس را سرلوحه امر قرارندهیم وبا عقل وتدبیر الهی مثلا دریک برخورد اجتماعی ویا خانوادگی زندگی را برخویش هموار کنیم، یاران ما دراین سرا ازپی عشوه ورعنایی نیامده ایم ،بلکه آمده ایم دراین صحرای بی آب وعلف گیاهان ودرختان معنوی را غرس نمائیم تادرآینده هم ازسایبان وهم ازثمره آنان بهره گیریم .

دوستان انسان دروقت عصبانیت وسختی ورنج وبهم ریختگی عقل وفکر گاهی عملی را انجام می دهد که پاک نمودن وصیقل دادن این عمل ازدست بشرساقط است.

اکثر کسانی  که دست به انهدام خویش می زنند اگرثانیه ها ودقایقی کم می توانستند عاقلانه بیندیشند. هیچ گاه عامل به منکوبی خویش نمی شدند. واینجاست که بسیاری ازافراد انتحاری زمانی که جان دارند ازدیگران ملتمسانه می خواهند که مرانجات دهید ،که لذا این تصمیم فی البداهه دورازعقل بوده است.

واما دوستان صورت زیبا هرگزکارائی سیرت زیبا را ندارد .پست ترین ،بی اهمیت ترین موجودات ، ازبرای بقاءحیات باعظمت ترین وبا ارزشترین سایرموجودات اند،حال چه دراعضای بدن انسان وچه دربین انسانها وچه درسایرموجودات،این بسیاربزرگ است که نتیجه اش آن است هربی اهمیتی درنزد دیدگان مردم با اهمیت ترین نزد خداست.

سعی کنید درلحظه، لحظه امورتان،استوارتر ،بااراده تر ومتقی تر باشید .